Η διόρθωση δεν είναι προσβολή, αλλά καλοσύνη. Μάθε να λες “έκανα λάθος” και να μεγαλώνεις παιδιά που δέχονται τη σωστή καθοδήγηση.
Ως μαμάδες, ζούμε καθημερινά με διορθώσεις. Διορθώνουμε τα παιδιά μας: πώς μιλάνε, πώς φέρονται, πώς κάνουν τα μαθήματά τους, πώς σέβονται τους άλλους. Και σωστά κάνουμε.
Το ερώτημα όμως είναι: εμείς πώς αντιδρούμε όταν κάποιος διορθώνει εμάς;
Ο Λόγος του Θεού δεν μασάει τα λόγια του:
«Όποιος αγαπά τη διόρθωση αγαπά τη γνώση, αλλά όποιος τη μισεί είναι ανόητος» (Παροιμίες 12:1).
Σκληρό; Ναι. Αληθινό; Επίσης ναι.
Γιατί δυσκολευόμαστε τόσο να δεχτούμε διόρθωση
Στο σπίτι μας θέλουμε να έχουμε τον έλεγχο. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι «τα κάνουμε όλα για καλό». Και τις περισσότερες φορές, πράγματι, οι προθέσεις μας είναι καλές.
Αλλά καλές προθέσεις δεν σημαίνει πάντα σωστές επιλογές.
Πόσες φορές:
- Μιλήσαμε άσχημα στον σύζυγο από κούραση και μετά το δικαιολογήσαμε;
- Φωνάξαμε στα παιδιά και είπαμε «με έβγαλαν από τα ρούχα μου»;
- Πήραμε μια απόφαση για το σπίτι ή τα οικονομικά χωρίς να ρωτήσουμε κανέναν;
Και όταν κάποιος μας το επισημαίνει;
Συνήθως δεν λέμε: «Έχεις δίκιο, έκανα λάθος».
Λέμε: «Δεν καταλαβαίνεις πόσο κουρασμένη είμαι».
Ή: «Αν ήσουν στη θέση μου, το ίδιο θα έκανες».
Με άλλα λόγια: βρίσκουμε δικαιολογίες.
Η Γραφή, όμως, μας θυμίζει ότι πολλές φορές θερίζουμε ό,τι σπέρνουμε (Δευτερονόμιο 32). Κάποια προβλήματα στο σπίτι, στον γάμο, στις σχέσεις μας δεν είναι απλώς «δοκιμασίες». Είναι συνέπειες.
Όχι όλες. Αλλά κάποιες.
Ο άνθρωπος που είναι «σοφός στα δικά του μάτια»
«Είδες άνθρωπο σοφό στα δικά του μάτια; Περισσότερη ελπίδα υπάρχει για ανόητο παρά γι’ αυτόν» (Παροιμίες 26:12).
Αυτός είναι ο άνθρωπος που:
- Δεν βλέπει ποτέ λάθος στον εαυτό του.
- Πάντα κάποιος άλλος φταίει.
- Θίγεται με το παραμικρό.
- Κρατά κακία σε όποιον τον διορθώνει.
Στο σπίτι αυτό φαίνεται καθαρά.
Όταν ο σύζυγος λέει: «Μου μίλησες απότομα».
Όταν το παιδί λέει: «Μαμά, δεν ήταν δίκαιο».
Και εμείς απαντάμε:
«Εγώ φταίω; Εγώ που κάνω τα πάντα για σας;»
Αυτό δεν είναι ταπείνωση. Είναι υπερηφάνεια.
Ένα βιβλικό παράδειγμα ταπεινότητας: ο Μωυσής
Ο Μωυσής ήταν ηγέτης. Είχε κλήση από τον Θεό.
Κι όμως, όταν ο πεθερός του, ο Ιοθόρ, του είπε: «Αυτό που κάνεις δεν είναι καλό. Θα εξαντληθείς εσύ και ο λαός», ο Μωυσής άκουσε. Δεν είπε: «Ξέρεις ποιος είμαι εγώ;» ή «Ο Θεός μιλά σε μένα, όχι σε σένα».
Άκουσε. Άλλαξε. Και ωφελήθηκε όλος ο λαός (Έξοδος 18).
Μάθημα για μας:
Ο Θεός συχνά μάς διορθώνει μέσω ανθρώπων.
Το απλό τεστ: αγαπάς ή μισείς τη διόρθωση;
Μια πρακτική άσκηση για αυτοέλεγχο:
Βάλε βαθμό από 0 έως 10 (0 = καλά, 10 = πολύ άσχημα) στις παρακάτω ερωτήσεις:
- Πώς αντιδράς όταν ο σύζυγός σου ή ένα παιδί σου σου λέει ότι έκανες λάθος;
- Ποιοι επιτρέπεται να σε διορθώνουν; Μόνο ο άντρας σου; Μόνο «σοβαροί» άνθρωποι; Ή κανείς;
- Όταν σε διορθώνουν, αντεπιτίθεσαι δείχνοντας τα λάθη του άλλου;
- Πόσο δύσκολο σου είναι να πεις: «Έκανα λάθος, συγγνώμη»;
- Πόσο συχνά ρίχνεις το φταίξιμο αλλού για τα δικά σου λάθη;
Άθροισε τους βαθμούς.
- 0 = πολύ καλά.
- 50 = πολύ άσχημα (με βιβλικούς όρους).
Πριν συνεχίσεις, κάνε μια μικρή παύση. Μην απαντήσεις όπως θα ήθελες να είσαι, αλλά όπως αντιδράς συνήθως μέσα στο σπίτι σου. Αυτό δεν είναι για να σε κρίνει – είναι για να σε βοηθήσει.
📝 Το «τεστ» των 5 ερωτήσεων
Βαθμολόγησε τον εαυτό σου από 0–10 σε κάθε ερώτηση:
Η πιο δύσκολη αλλά πιο τίμια δοκιμασία
Ρώτα κάποιον που σε ξέρει καλά:
- Τον σύζυγό σου.
- Ένα μεγάλο παιδί σου.
- Μια φίλη που εμπιστεύεσαι.
«Αν απαντούσες εσύ αυτές τις ερωτήσεις για μένα, τι βαθμό θα μου έβαζες;»
Και άκου. Όχι για να δικαιολογηθείς ούτε για να αντεπιτεθείς, αλλά για να μάθεις.
Η διόρθωση είναι καλοσύνη
«Πιστές είναι οι πληγές του φίλου, αλλά τα φιλιά του εχθρού είναι δόλια» (Παροιμίες 27:6). Αυτός που σου λέει την αλήθεια — έστω κι αν πονά — σου κάνει καλό. Αυτός που δεν σου λέει ποτέ τίποτα για να μη σε στενοχωρήσει, σε αφήνει να συνεχίζεις λάθος.
Σαν μαμάδες:
- Θέλουμε παιδιά που να δέχονται διόρθωση.
- Θέλουμε γάμους που να αντέχουν την αλήθεια.
Αλλά αυτό ξεκινά από εμάς.
Θα διορθωθώ;
Αν δυσκολεύεσαι να δέχεσαι διόρθωση, δεν είσαι μόνη. Όλες παλεύουμε με την υπερηφάνεια μας.
Αλλά αν θέλουμε να μεγαλώσουμε παιδιά που αγαπούν την αλήθεια και να έχουμε γάμους που αντέχουν, πρέπει να μάθουμε να λέμε: «Έκανα λάθος».
Μπροστά στον Θεό.
Μπροστά στον άντρα μας.
Μπροστά στα παιδιά μας.
Η διόρθωση δεν είναι προσβολή.
Είναι καλοσύνη.
Και όποια τη δέχεται, θα σωθεί από πολλά περιττά δάκρυα.
Σε ευχαριστώ που αφιέρωσες χρόνο να διαβάσεις αυτό το άρθρο.
Αν σου μίλησε στην καρδιά ή σου θύμισε κάτι που χρειάζεσαι κι εσύ να δουλέψεις, μοιράσου το με μια άλλη μαμά που αγαπάς. Μπορεί να γίνει αφορμή για καλό, για ταπείνωση και για περισσότερη χάρη μέσα στο σπίτι της.